Verscheidenheid… Om daarvan een aantal voorbeelden in gedachten te brengen en visies te noemen is niet zo heel moeilijk. Wat te denken van de verscheidenheid aan opvattingen als het gaat over de doop?

Mogen of moeten kleine kinderen gedoopt worden – of niet? Wat is de betekenis ervan? Wat wordt nu eigenlijk ‘betuigd en verzegeld’ bij de doop? Kijk niet vreemd op als er een enorme verscheidenheid aan antwoorden op zulke vragen gegeven wordt.

Dan hebben het nog niet gehad over vragen die kunnen leven ten aanzien van het avondmaal. En over de vraag wat een echt geloof is. Of over ethische kwesties. En over…

Altijd al
Allereerst een vraag. Is het vandaag dan zo veel anders dan vijftig of honderd jaar geleden? Dat zou ik niet graag beweren, hoewel er vandaag factoren zijn die de zaken niet eenvoudiger maken.

Zo hebben we nu te maken met een toenemend individualisme. Bepaal ik zelf niet wat ik geloof? Moet een kerk of kerkenraad mij vertellen wat ik wel of niet moet geloven?

Op allerlei terreinen is er sprake van polarisatie. Zou het de kerk voorbijgaan? Met dat alles is het een gegeven dat de papieren van de belijdenisgeschriften – wel genoemd de formulieren van enigheid! – niet hoog genoteerd staan.

Het is waar dat verschillen in opvatting altijd gevonden worden. De Schrift zelf leert het ons. Het is dan wel de vraag of dat bij- of hoofdzaken betreft.

Intussen hoeft het ons niet te verbazen dat iemand moe, erg moe kan worden van al die verschillen. Vandaag hoor je dit, morgen lees je dat. Wat staat ons te doen?

1. De Schrift biddend onderzoeken 

Dat lijkt een uiterst vanzelfsprekende gedachte. Natuurlijk, zo denken we dan, allicht.

Jawel, maar is het echt overbodig om elkaar hierop te wijzen? Zijn we werkelijk tot in de diepste vezels van ons bestaan overtuigd van de waarachtigheid van het Woord van God? Of vinden we het diep in ons hart veiliger om ons te houden aan de mening van de meerderheid of aan de geest van de tijd?

Of aan de mening van ds. X? 

Lezen, herlezen van het Woord van God, in de overtuiging dat er Eén is Die machtig en bereid is om in alle waarheid te leiden: de Heilige Geest. Wat een rust geeft het om, onder Zijn leiding, te mogen rusten op een ontwijfelbaar getuigenis. ‘Heere, wat bent U waarachtig in alles wat U spreekt!’

2. Let op de belijdenis van de kerk

Bij dat alles kan en mag niet gezwegen worden over de belijdenis van de kerk. Nee, ik weet het, dat is de Bijbel niet. Maar éven waar is dit: de kerkgeschiedenis leert dat waar delen van de belijdenis gaan vallen, ook delen van de Schrift moeten sneuvelen.

Dat is ook in onze dagen een wetmatigheid.

Vergeten we verder niet dat onze belijdenisgeschriften geen gestolde en bevroren wetten willen zijn, maar dat het aankomt op het leven ‘in de religie van de belijdenis’, anders gezegd: in de drie stukken van onze Catechismus. Gevaarlijk als we zo’n prachtig middel om ons te bewaren bij het Woord onbenut laten.