Van tijd tot tijd hebben we een reformatie nodig. Eén reformatie is niet voldoende voor de kerk. Zij moet voortdurend als een klok worden opgewonden en opnieuw aan het lopen worden gebracht. Dan werkt ze niet meer als vroeger.

De krachtige, onopgesmukte leerstukken die Luther bracht, werden uiteindelijk een beetje gewijzigd waarna er laagje na laagje bovenop kwam. 

Tenslotte was de oude, rotsige Waarheid bedekt. Er groeide op de oppervlakkige bodem een overvloed aan groene, fleurige vergissingen, die er wel mooi uitzien, maar op geen enkele manier meer iets met de waarheid te maken hebben.

Behalve dat ze de producten zijn van haar verval.

Opnieuw tevoorschijn
Toen kwamen er vrijmoedige mannen die de waarheid opnieuw brachten. Ze zeiden: „Weg met die onzin! Vernietig deze leugenachtige schoonheden. We hoeven ze niet. Haal de oude waarheid opnieuw tevoorschijn!”

En zij kwam tevoorschijn.

De kerk heeft steevast de neiging om haar eigen naakte eenvoud te bedekken. Ze vergeet daarmee dat de waarheid nooit zo prachtig is als wanneer zij staat in haar eigen, onversierde, door God gegeven heerlijkheid.

En nu op dit moment, willen we dat de oude waarheden hun plaats terugkrijgen.

De subtiliteiten en verfijningen van de prediker moeten wijken. We moeten de grootse onderscheidingen van de scholastici opgeven, evenals alle geleerde technische details van mensen die theologie als een systeem hebben bestudeerd, maar de kracht ervan niet in hun harten ervaren hebben.

En als de goede oude waarheid weer wordt verkondigd door mannen wier lippen zijn aangeraakt als met een gloeiende kool van het altaar, zal dit het instrument zijn in de hand van de Geest om een grote en grondige opwekking in het land voort te brengen.